Botimi italisht i gazetës amerikane “The Huffington Post” i ka dedikuar një artikull Hashim Thaçit dhe bashkëluftëtarëve të tij për lirinë e Kosovës, duke e krahasuar atë me Presidentin italian Sandro Pertini.
Autorësia është e gazetarit Mauro Suttora dhe ai e konsideron si surreal gjyqin që po zhvillohet ndaj Hashim Thaçit dhe të tjerëve. Sipas tij, do të ishte njëlloj sikur Pertini të gjykohej 25 vjet pas Çlirimit të Italisë, se udhëhoqi partizanët në luftën për liri.
Më poshtë, artikulli i plotë i “The Huffington Post”:
“Imagjinoni që në vitin 1970, 25 vjet pas Çlirimit, Sandro Pertini të ishte burgosur dhe gjykuar për krime të kryera nga partizanët që ai udhëhoqi në vitet 1943-45. Surealiste? Megjithatë, kjo është ajo që po i ndodh Hashim Thaçit, 57 vjeç, ministër, kryeministër dhe më në fund president i Kosovës deri në vitin 2020, komandant i rezistencës kundër Serbisë gjatë luftës së vitit 1999, i konsideruar baba i kombit së bashku me të ndjerin Ibrahim Rugova. Thaçi është duke vuajtur në një burg holandez prej pesë vjetësh.
Në fillim, dukej si një ide e mirë. Për të fituar pranimin e pavarësisë së Kosovës midis 90 vendeve (nga 190) që ende nuk e njohin atë, dhe për të lehtësuar hyrjen e saj në BE, ish-presidenti kishte rënë dakord të dilte në gjyq për krime lufte së bashku me tre udhëheqës të tjerë të UÇK-së ( Ushtria Çlirimtare e Kosovës ).
Pritej që e gjithë kjo ngjarje të zgjaste disa muaj, maksimumi një vit, dhe që Thaçit t’i jepej arrest shtëpiak. Por një rezultat i tillë nuk ndodhi. Tribunali i posaçëm i themeluar në Hagë në vitin 2016 ka në staf magjistratë të huaj, por vepron sipas kodeve kosovare. Distanca fizike nga Kosova supozohej të qetësonte tensionet dhe të shmangte përplasjet midis shqiptarëve dhe serbëve. Megjithatë, shumë dëshmi nga të afërmit e viktimave serbe duhej të mbaheshin sekret për të shmangur hakmarrjen. Kështu, kosovarët tani akuzojnë gjykatën për mungesë transparence.
Tribunali nuk duhet ngatërruar me Gjykatën Ndërkombëtare Penale, e cila ka selinë në të njëjtin qytet. Ajo është e ngarkuar me gjykimin e krimeve të dyshuara kundër njerëzimit, rreth njëqind vrasjeve dhe zhdukjeve të serbëve, torturave dhe krimeve të tjera të kryera midis viteve 1998 dhe 2000 nga anëtarë të UÇK-së.
Gjyqi filloi në vitin 2020, por pavarësisht procedurave tepër të gjata, ai ende nuk ka arritur në përfundimin e tij: dënimi pritet brenda ditësh. Një gjyq i dytë kundër Thaçit është duke u zhvilluar tashmë, i akuzuar për manipulim të dëshmitarëve, pengim të drejtësisë dhe shpërfillje të gjykatës për sjelljen e tij gjatë seancave dëgjimore. Vetëm njërit prej të pandehurve iu dha lirimi me kusht një muaj më parë, pasi paraburgimi i tij tani ka tejkaluar gjysmën e dënimit që mund të përballet.
Ndërkohë, demonstratat vazhdojnë në Prishtinë: Kosovarët vazhdojnë t’i konsiderojnë komandantët e tyre partizanë, të burgosur për pesë vjet, si heronj. Dhe mund të imagjinohen vetëm protestat kundërshtare në Serbi, të mbështetura nga Rusia, nëse ata lirohen nga akuzat.
Ndër dëshmitarët e mbrojtjes së Thaçit të dëgjuar në javët e fundit janë gjenerali amerikan Wesley Clark, komandant i NATO-s nga viti 1997 deri në vitin 2000, dhe James Rubin, zëdhënës i Sekretares së Shtetit Madeleine Albright, të cilën ajo e delegoi për të mbikëqyrur Kosovën. Të dy mohuan se dhuna e kryer nga partizanë individualë një çerek shekulli më parë mund t’i atribuohet përgjegjësisë së Thaçit apo edhe urdhrave të drejtpërdrejtë. Në të vërtetë, sipas Rubin, Thaçi ishte “zëri i moderimit”, gjithmonë i gatshëm për të negociuar “për t’i dhënë fund konfliktit”.
Dështimi i gjykatës ndërkombëtare për Kosovën, që tashmë kushton dhjetëra milionë euro, padyshim që po shfrytëzohet nga mbështetësit e Presidentit të SHBA-së, Donald Trump: “Kjo nuk është drejtësi, le ta shkurtojmë financimin e saj”, gjëmon i dërguari i tij i posaçëm, Richard Grenell. Shkurt, nëse ky gjyq kishte për qëllim të krijonte një proces “drejtësie dëmshpërblyese” midis kosovarëve dhe serbëve, rezultati është i kundërt: tensionet janë më të acaruara se më parë. E drejtë ndërkombëtare e dobët.”
