Parlamenti Evropian ka ndaluar punonjësit e tij të përdorin disa lloje të teknologjisë gjenerative, duke ngritur menjëherë debat për arsyet dhe pasojat e këtij vendimi.
Megjithatë, një element i veçantë bie në sy dhe ka ndezur polemika: pretendimi se kjo ndalesë përbën edhe “një mundësi të humbur për të edukuar qytetarët”.
Kjo ngre një pyetje thelbësore: a po zgjerohet në mënyrë të tepruar misioni i institucioneve? Qytetarët nuk janë aty për t’u “edukuar” nga përfaqësuesit e tyre të zgjedhur apo nga stafi administrativ. Një qasje e tillë ngjan më shumë me tendenca paternaliste, madje me nuanca autoritarizmi. Roli i përfaqësuesve publikë është i qartë: të shërbejnë interesin e qytetarëve, jo të formësojnë mendimin e tyre.
Në këtë zinxhir institucional, këshilltarët dhe asistentët duhet të mbështesin eurodeputetët në funksionin e tyre publik, jo të marrin përsipër role që dalin jashtë mandatit demokratik.
A mundet vërtet “flluska e Brukselit” të ndriçojë qytetarët? Për shumëkënd, kjo duket si një zgjerim i tepruar i rolit – një “mission creep” që rrezikon të deformojë balancën mes përfaqësimit dhe ndikimit.
Nga ana tjetër, vendimi mund të shihet edhe si një masë e kujdesshme menaxhimi risku. Raste të fundit kanë treguar se përdorimi i pakontrolluar i teknologjive gjenerative mund të çojë në skandale serioze: nga citime të rreme të përdorura në fjalime akademike, deri te recensione librash të plagjiuara për vepra që autorët mund të mos i kenë lexuar fare.
Në një kohë kur dezinformimi dhe manipulimi janë kërcënime reale, reputacioni institucional është në rrezik. Një skandal i madh komunikimi, ku përmbajtja zyrtare rezulton e fabrikuar apo e pasaktë, do të kishte pasoja të rënda.
Në fund të fundit, gjithçka reduktohet te etika – në karakterin personal dhe profesional. Në epokën e “sharlatanizmit” digjital, integriteti mbetet kriteri themelor.
Por një tjetër kufi mbetet i qartë: edukimi mbi paragjykimet, etikën dhe interpretimin kritik nuk është detyrë e burokratëve. Kjo i përket fushës së shkencave humane, teorisë kritike dhe debatit akademik – jo zyrave administrative.
