Tensionet në Lindjen e Mesme po rrisin frikën për një skenar ekstrem: mbylljen e Ngushtica e Hormuzit, një nga korridoret më të rëndësishme të transportit të naftës në botë.
Sipas një analize të gazetarit Federico Fubini të publikuar në Corriere della Sera, një bllokim i kësaj ngushtice mund të ndalojë qarkullimin e rreth 200 milionë fuçive naftë – sasi që përfaqëson rreth dy ditë konsum global.
Analiza thekson se situata po ndiqet me shqetësim të madh nga Kina, e cila në vitin 2025 importoi rreth 48 për qind të nevojave të saj për naftë nga anijet që kalojnë përmes Hormuzit. Furnizuesit kryesorë të Pekinit janë Arabia Saudite, Emiratet e Bashkuara Arabe, Omani, Iraku dhe Kuvajti.
Megjithatë, Pekini ka një avantazh strategjik: rezerva të mëdha nafte që mund t’i sigurojnë vendit deri në 200 ditë autonomi energjetike, shumë më tepër se rezervat e vendeve perëndimore që arrijnë maksimumi rreth 60 ditë.
Në analizë thuhet se strategjia e administratës së Donald Trump ndaj Iran mund të ndjekë modelin e përdorur në Pushtimi i Irakut 2003: goditje ushtarake ndaj objektivave strategjike dhe kontroll mbi infrastrukturën kryesore të naftës.
Një pikë kyçe në këtë strategji është ishulli Ishulli Kharg, përmes të cilit në disa periudha kalon deri në 90 për qind e eksporteve të naftës bruto të Iranit. Kontrolli mbi këtë infrastrukturë do të ndikonte drejtpërdrejt në të ardhurat e qeverisë në Teheran.
Sipas analizës, një skenar i mundshëm do të ishte krijimi i një llogarie depozitë për të ardhurat nga nafta iraniane në Rezerva Federale e Nju Jorkut, një model i ngjashëm me atë që u përdor për Irakun pas rrëzimit të regjimit të Sadam Huseinit.
Në këtë mënyrë, Shtetet e Bashkuara do të kishin ndikim mbi përdorimin e të ardhurave nga nafta iraniane, duke kufizuar mundësinë që ato të përdoren për armatime ose aktivitete ushtarake.
Ndërkohë, analistët vlerësojnë se një përshkallëzim i konfliktit mund të ndikojë edhe në rivalitetin global mes SHBA-ve dhe Kinës, pasi kontrolli mbi rrjedhat e naftës nga Gjiri Persik mund të shndërrohet në një mjet presioni strategjik mes dy superfuqive.
