Pas një muaji nga nisja e luftës mes Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Izraelit dhe Iranit, bilanci tregon përparim të dukshëm ushtarak nga ana e Uashingtonit, por pa përmbushje të plotë të objektivave strategjike.
Shtëpia e Bardhë ka deklaruar se operacionet kanë tejkaluar pritshmëritë, megjithatë zhvillimet në terren tregojnë se lufta mbetet e hapur dhe rezultatet përfundimtare të pasigurta.
Goditje të forta, por kërcënimi vazhdon
Sipas të dhënave zyrtare, SHBA dhe Izraeli kanë arritur të degradojnë ndjeshëm kapacitetet ushtarake të Iranit, duke shkatërruar objekte prodhimi të armëve dhe duke eliminuar figura të rëndësishme ushtarake.
Po ashtu, është siguruar epërsi ajrore pothuajse e plotë, ndërsa janë goditur edhe një pjesë e flotës detare iraniane.
Megjithatë, pavarësisht këtyre sukseseve, Irani vazhdon të lëshojë raketa dhe dronë ndaj objektivave në rajon, duke dëshmuar se kapacitetet e tij nuk janë neutralizuar plotësisht.
Objektivat kryesore ende të papërmbushura
Një nga qëllimet kryesore të Donald Trump ishte shkatërrimi i plotë i programit raketor dhe dobësimi i industrisë ushtarake iraniane.
Analistët vlerësojnë se, ndonëse këto kapacitete janë dëmtuar, ato nuk janë eliminuar, pasi Irani ka struktura të shpërndara prodhimi dhe mundësi për rikuperim të shpejtë.
Në të njëjtën kohë, programi bërthamor mbetet një pikë e hapur, pasi ende nuk është e qartë se çfarë do të ndodhë me rezervat e uraniumit të pasuruar.
Hormuzi dhe ndikimi global
Një tjetër sfidë e madhe mbetet Ngushtica e Hormuzit, e cila vazhdon të jetë e rrezikuar nga sulmet, duke ndikuar drejtpërdrejt në tregjet globale të energjisë.
Bllokimi i pjesshëm i kësaj rruge strategjike ka shkaktuar rritje të çmimeve të naftës dhe shqetësime për furnizimin global.
Objektiva të paqarta dhe presion politik
Ndërkohë, deklaratat e administratës amerikane për përfundimin e shpejtë të luftës dhe mundësinë e negociatave kanë krijuar paqartësi mbi qëllimet përfundimtare të operacionit.
Ekspertët paralajmërojnë se përfundimi i konfliktit pa arritur objektivat kryesore mund të ketë pasoja politike për Uashingtonin dhe ndikim afatgjatë në stabilitetin rajonal.
