Ndërsa konflikti në Lindjen e Mesme po përshkallëzohet, zhvillimet e fundit tregojnë një realitet paradoksal: pavarësisht bombardimeve dhe kërcënimeve, Irani jo vetëm që nuk është dobësuar ekonomikisht, por në disa raste po përfiton nga situata.
Sipas raportimeve ndërkombëtare, të ardhurat e Teheranit nga nafta janë rritur ndjeshëm që nga fillimi i luftës. Kjo lidhet drejtpërdrejt me rritjen e çmimeve globale të energjisë, ku një fuçi naftë ka kaluar nga nën 50 dollarë në mbi 100 dollarë. Si rezultat, edhe me volum më të kufizuar eksporti, të ardhurat mbeten të larta ose madje rriten.
Një rol kyç në këtë ekuacion luan ishulli strategjik Ishulli Kharg, përmes të cilit kalon rreth 95% e eksporteve iraniane të naftës. Megjithatë, ekspertët theksojnë se Irani ka zhvilluar alternativa logjistike për eksport, duke shmangur varësinë totale nga një pikë e vetme.
Nga ana tjetër, Shtetet e Bashkuara po rrisin presionin ushtarak. Sulmet ndaj depozitave të municioneve dhe diskutimet për ndërhyrje më të thella në territorin iranian tregojnë një fazë më agresive të konfliktit. Objektivat strategjike përfshijnë edhe kontrollin e rrugëve kyçe energjetike dhe dobësimin e kapaciteteve të Gardës Revolucionare.
Një tjetër faktor që ndikon në fuqizimin financiar të Iranit është edhe lirimi i një pjese të naftës së bllokuar nga sanksionet, me vlerë miliarda dollarë, si dhe përdorimi i kanaleve financiare alternative në tregje si Azia.
Ekspertët vlerësojnë se edhe në rast të goditjes së infrastrukturës kryesore si Kharg, Teherani do të pësonte ulje të volumit të eksportit, por jo domosdoshmërisht rënie drastike të të ardhurave – pikërisht për shkak të çmimeve të larta globale.
Në përmbledhje, lufta nuk po prodhon efektin ekonomik që pritej ndaj Iranit. Përkundrazi, në një treg të paqëndrueshëm global të energjisë, vendi po arrin të ruajë – dhe në disa raste të rrisë – fuqinë e tij financiare, ndërsa tensionet ushtarake vazhdojnë të rriten.
