Vdekja e Ali Larijani nuk është thjesht një tjetër goditje për elitën e Iranit – përkundrazi, sipas analizës së The Guardian, ajo mund të ketë pasoja edhe më të thella sesa humbja e liderit suprem Ali Khamenei.
Në pamje të parë duket paradoks: si mund të jetë më e rëndë humbja e një figure politike sesa e liderit suprem? Por përgjigjja është e thjeshtë – Larijani nuk ishte vetëm një titull, ai ishte “nyja” që mbante sistemin bashkë.
Ndryshe nga Khamenei, i cili simbolizonte autoritetin dhe vijën ideologjike, Larijani ishte praktik, lidhës dhe strateg. Ai ishte një nga të paktët njerëz që:
-
komunikonte me Gardën Revolucionare
-
ruante ekuilibrin me elitën politike
-
dhe mbante ura të hapura me aktorë globalë si Rusia dhe Kina
Me fjalë të tjera, ai ishte “njeriu që i fliste të gjithëve” – brenda dhe jashtë Iranit.
Analiza thekson se në një kohë krize dhe presioni ekstrem, figura si Larijani janë të pazëvendësueshme. Ai shihej si një kanal i besueshëm për negociata dhe si një urë e mundshme drejt një tranzicioni të kontrolluar politik.
Tani ajo urë është shembur.
Pasoja? Jo vetëm boshllëk institucional, por rrezik real që skena të dominohet nga elementë më radikalë, më pak fleksibël dhe shumë më të paparashikueshëm.
Në një rajon që tashmë është në zjarr, kjo nuk është thjesht një humbje – është një ndryshim i ekuilibrit.
Sepse në politikë, ndonjëherë nuk është ai që qëndron në krye më i rëndësishmi… por ai që i mban të gjithë të lidhur.
