Ky vendim e largon sistemin nga përdorimi në nivel teatri dhe e vendos drejtpërdrejt nën zinxhirin e komandës kombëtare, duke e afruar me mënyrën e menaxhimit të armëve strategjike si raketat balistike ndërkontinentale. Çdo përdorim i saj tashmë kërkon miratim nga nivelet më të larta shtetërore.
“Dark Eagle” arrin shpejtësi mbi Mach 5 dhe ka një rreze veprimi deri në mbi 3,000 kilometra, duke qenë në gjendje të godasë objektiva brenda 15 deri në 20 minutash. Sistemi përdor një trup rrëshqitës hipersonik që manovron brenda atmosferës, duke e bërë shumë të vështirë për sistemet e mbrojtjes ajrore ta zbulojnë apo ta neutralizojnë.
Edhe pse mban një ngarkesë konvencionale, fuqia e goditjes është e konsiderueshme, pasi energjia kinetike në shpejtësi të tilla krijon efekt të krahasueshëm me qindra kilogramë eksploziv.
Sipas një raporti të fundit për Kongresin amerikan, ndryshimi në strukturën e komandës krijon një linjë të drejtpërdrejtë vendimmarrjeje nga udhëheqja kombëtare te komandat operative, duke garantuar kontroll të rreptë mbi përdorimin e kësaj arme.
Sistemi pritet të përdoret kryesisht për objektiva me vlerë të lartë dhe të ndjeshme ndaj kohës, si sistemet e mbrojtjes ajrore, qendrat e komandës dhe radarët strategjikë. Megjithatë, prodhimi mbetet i kufizuar, me vetëm disa njësi në muaj, çka e bën përdorimin e tij shumë selektiv.
Vendosja e “Dark Eagle” nën kontroll strategjik shihet si një përpjekje për të forcuar aftësinë e SHBA-së për goditje të shpejta globale pa kaluar në përshkallëzim bërthamor, duke plotësuar boshllëkun mes armëve konvencionale dhe atyre strategjike.
