Pirja e ujit të nxehtë me stomak bosh është një zakon i thjeshtë, por thellësisht i rrënjosur në kulturën kineze dhe në mjekësinë tradicionale lindore. Ndërsa në Perëndim preferohet uji i ftohtë, kinezët prej shekujsh e nisin ditën me ujë të ngrohtë, duke e konsideruar atë një formë natyrale për të ruajtur ekuilibrin e trupit dhe për të parandaluar probleme shëndetësore.
Sipas praktikave tradicionale kineze, trupi ka nevojë për nxehtësi që energjia jetësore, e njohur si “Qi”, të qarkullojë lirshëm. Uji i ftohtë shihet si faktor që e “fik” zjarrin e brendshëm të tretjes, duke ngadalësuar proceset metabolike dhe duke e lodhur stomakun. Për këtë arsye, në Kinë uji i ftohtë pihet rrallë, ndërsa çajrat dhe pijet e ngrohta janë pjesë e përditshmërisë.
Ekspertët e shëndetit theksojnë se pirja e ujit të ngrohtë në mëngjes ndihmon trupin të zgjohet gradualisht. Ai stimulon tretjen, lehtëson punën e zorrëve dhe ndihmon hidratimin e indeve pas orëve të gjata pa ujë gjatë gjumit. Ndryshe nga uji i ftohtë, uji i vakët nuk shkakton kontraktime të papritura të stomakut dhe nuk pengon veprimin e enzimave tretëse.
Një tjetër përfitim i rëndësishëm lidhet me qarkullimin e gjakut dhe sistemin limfatik. Pirja e ujit të ngrohtë mund të ndihmojë trupin të nxjerrë mbetjet metabolike dhe të zvogëlojë ndjesinë e fryrjes apo rëndesës, veçanërisht tek personat që vuajnë nga tretja e ngadaltë.
Praktika rekomandon që uji të jetë i ngrohtë, jo i nxehtë, dhe të pihet ngadalë, në gllënjka të vogla. Koha ideale është menjëherë pas zgjimit ose mes vakteve. Disa persona shtojnë disa pika limoni ose pak mjaltë, por edhe uji i thjeshtë i vakët konsiderohet i mjaftueshëm për të dhënë efektet pozitive.
Edhe pse nuk është një “ilaç magjik”, ky zakon i vjetër po fiton gjithnjë e më shumë vëmendje në mbarë botën si një mënyrë natyrale për të përmirësuar mirëqenien e përgjithshme. Për shumicën e njerëzve, pirja e ujit të ngrohtë në mëngjes është një hap i vogël, por i dobishëm drejt një stili jetese më të balancuar dhe më miqësor me trupin.
