Presidenti i Kroacisë, Zoran Milanović, ka deklaruar se është i shqetësuar për rritjen e shpenzimeve ushtarake të Serbisë dhe për blerjen e sistemeve të avancuara të armatimit, por theksoi se Kroacia nuk ka kapacitet dhe as qëllim për të sulmuar Serbinë.
“Nuk e kuptoj çfarë synojnë me atë armatim”
Duke folur për mediat kroate, Milanoviq u pyet për armatosjen e Serbisë dhe për pretendimet nga Beogradi se një memorandum bashkëpunimi ushtarak mes Kroacisë, Shqipërisë dhe Kosovës përbën provokim ndaj Serbisë.
Ai tha se armatosja është një vendim sovran i çdo shteti, por shtoi se mbetet e paqartë se çfarë synohet me këtë lloj pajisjeje ushtarake.
“Është vendimi i tyre sovran, por duhet të pranoj se nuk e kuptoj çfarë duan të arrijnë me atë lloj armatimi. Ata shpenzojnë shumë dhe dinamika e këtyre shpenzimeve nuk është plotësisht e qartë në buxhetin e tyre,” tha Milanoviq.
Armë nga Rusia dhe Kina
Sipas tij, Serbia ka blerë sisteme të luftës dhe pajisje ushtarake nga vende si:
-
Rusia
-
Kina
Ai shtoi se e kupton deri diku dëshirën e Serbisë për një sistem të fortë mbrojtjeje për shkak të historisë së rajonit, por theksoi se vendi po furnizohet edhe me armë me karakter ofensiv, gjë që e konsideron shqetësuese.
Kroacia pjesë e NATO-s
Milanoviq rikujtoi se Kroacia është anëtare e:
-
NATO
-
Bashkimi Evropian
Ndërsa Serbia, sipas tij, është e rrethuar nga vende anëtare të NATO-s.
Ai hodhi poshtë pretendimet e presidentit serb Aleksandar Vučić se Kroacia, Kosova dhe Shqipëria po planifikojnë një sulm ndaj Serbisë.
“Kroacia ka rreth 17 mijë ushtarë, nga të cilët 14 mijë janë me kohë të plotë. Nuk kemi ushtri për të sulmuar,” deklaroi Milanoviq.
Reagimi ndaj deklaratave të Vuçiqit
Presidenti kroat i quajti të pabaza akuzat nga Beogradi për plane sulmi.
“Ju më akuzoni se po planifikoj një sulm ndaj Serbisë. Kjo nuk është mirë ta dëgjosh, përveçse është budallallëk,” u shpreh ai.
Milanoviq komentoi gjithashtu edhe letrën që kryeministri kroat Andrej Plenković i kishte dërguar sekretarit të përgjithshëm të NATO-s Mark Rutte, duke thënë se çështjet e sigurisë duhet të trajtohen më diskretisht dhe në mënyrë institucionale, jo përmes komunikimit publik në media.
