Në një moment kur bota po mban frymën për çmimet e naftës dhe stabilitetin global, tre fuqi rajonale – Turqia, Egjipti dhe Arabia Saudite – janë ulur në tryezë në Islamabad për të gjetur një rrugëdalje nga kriza me Iranin.
Në qendër të diskutimeve? Një nga pikat më të nxehta të globit: Ngushtica e Hormuzit.
Pse ka rëndësi kaq shumë?
Sepse Hormuzi nuk është thjesht një rrugë detare – është arteria e energjisë globale:
- rreth 20% e naftës botërore kalon aty
- çdo bllokadë = çmime që shpërthejnë
- çdo tension = ekonomi që lëkundet
Dhe aktualisht? Irani e ka kufizuar seriozisht kalimin.
Çfarë po diskutohet?
Sipas burimeve diplomatike, në tryezë janë disa ide konkrete:
- rihapja e kontrolluar e ngushticës
- vendosja e tarifave për kalimin (si modeli i Suezit)
- krijimi i një konsorciumi ndërkombëtar për menaxhimin e trafikut detar
Madje, edhe Pakistani mund të përfshihet si pjesë kyçe në këtë mekanizëm.
Pakistan, lojtari i heshtur
Islamabadi po luan rolin e ndërmjetësit:
- ka lidhje me Teheranin
- komunikon me Uashingtonin
- mban balancën në një lojë shumë të rrezikshme
Raportohet se shefi i ushtrisë pakistaneze është në kontakt të drejtpërdrejtë me zëvendëspresidentin amerikan.
Sinjale të para pozitive
Një zhvillim i vogël, por domethënës: Irani ka pranuar të lejojë kalimin e 20 anijeve pakistaneze përmes ngushticës. Jo zgjidhje. Por një hap. Dhe në diplomaci, hapat e vegjël janë gjithçka.
Le ta themi siç është:
- pa Hormuz të hapur → ekonomi globale në tel
- me përshkallëzim → krizë energjetike serioze
Këto bisedime nuk janë thjesht takime diplomatike.
Janë përpjekje për të shmangur një domino efekt global.
