Sekretari amerikan i Thesarit, Scott Bessent, do të përpiqet të bindë homologët ndërkombëtarë se Shtetet e Bashkuara mund ta menaxhojnë borxhin e tyre masiv pa rrezikuar stabilitetin financiar global, ndërsa në fokus të takimit të G20 do të jetë edhe presioni ekonomik ndaj Iranit.
Takimi i ministrave të financave dhe guvernatorëve të bankave qendrore të vendeve të G20 ka nisur të hënën në Asheville të Karolinës së Veriut dhe pritet të zgjasë dy ditë.
Në agjendën zyrtare janë rritja ekonomike, rregullimi financiar, çekuilibrat globalë dhe borxhi sovran. Megjithatë, pas dyerve të mbyllura, vëmendja pritet të përqendrohet te shqetësimet rreth borxhit amerikan, tregut të obligacioneve dhe pasojave ekonomike të luftës me Iranin.
Borxhi amerikan në qendër të shqetësimeve
Borxhi federal i SHBA-së ka kaluar së fundmi shifrën prej 40 trilionë dollarësh, duke shtuar shqetësimet e qeverive dhe investitorëve ndërkombëtarë.
Rendimentet e obligacioneve amerikane, të cilat ndikojnë drejtpërdrejt edhe në kostot e huamarrjes në shumë vende të tjera, mbeten në nivele të larta. Investitorët po përballen njëkohësisht me pasigurinë që lidhet me inflacionin, politikën ekonomike të administratës Trump dhe konfliktin me Iranin.
Bessent pritet të japë shpjegime për politikën e administratës amerikane ndaj tregut të Thesarit dhe valutave.
Gjatë këtij muaji, ai njoftoi se Departamenti i Thesarit do të rrisë ndjeshëm blerjet e planifikuara të disa obligacioneve afatgjata, në një përpjekje për të ndikuar në rendimentet dhe kostot e financimit.
SHBA kërkon mbështetje për presionin ndaj Iranit
Një tjetër çështje e rëndësishme në takimet e Bessentit do të jetë fushata amerikane për izolimin ekonomik të Iranit.
Administrata Trump po kërkon që vendet e tjera të G20 të kufizojnë lidhjet ekonomike dhe financiare me Teheranin.
Bessent javën e kaluar e përshkroi fushatën e re si një lloj “Dite D ekonomike” për Iranin, duke paralajmëruar masa ndaj qeverive dhe kompanive të huaja që vazhdojnë të bëjnë biznes me Teheranin.
Sipas një zyrtari të lartë të Thesarit amerikan, Bessent do ta përdorë pothuajse çdo takim dypalësh gjatë G20 për të kërkuar mbështetje për këtë strategji.
Gjermania kërkon uljen e pasigurive
Ministri gjerman i Financave, Lars Klingbeil, pritet të kërkojë gjatë takimit hapa për përfundimin e luftërave në Iran dhe Ukrainë.
Klingbeil ka paralajmëruar se pasiguria e krijuar nga konfliktet po dëmton ekonominë globale dhe po kontribuon në rritjen e kostove të financimit.
“Pasiguritë masive globale” po dëmtojnë rritjen ekonomike, është shprehur ai para takimit.
Kina dhe çekuilibrat tregtarë
Administrata Trump ka vendosur gjithashtu në krye të axhendës çështjen e çekuilibrave ekonomikë globalë, veçanërisht kapacitetin e tepërt industrial dhe eksportet e subvencionuara.
Kjo çështje shihet gjerësisht si një kritikë ndaj politikave ekonomike të Kinës. Megjithatë, pritjet për një marrëveshje të përbashkët të G20 janë të kufizuara, pasi Kina është vetë pjesë e grupit.
Tarifat amerikane nuk janë përfshirë në agjendën zyrtare të takimit, pavarësisht konflikteve tregtare në rritje të administratës Trump me partnerët ndërkombëtarë.
Bankierët dhe drejtuesit e kompanive marrin rol më të madh
Një risi e takimit të Asheville është përfshirja më e drejtpërdrejtë e sektorit privat në diskutimet e G20.
Në takim pritet të marrin pjesë drejtues të kompanive të mëdha amerikane, përfshirë drejtues nga sektori bankar, prodhimi, teknologjia, shëndetësia dhe kriptovalutat.
Mes tyre janë drejtuesit e JPMorgan Chase, Goldman Sachs, 3M, Eli Lilly dhe kompani të tjera të mëdha.
Sipas Departamentit amerikan të Thesarit, përfshirja e sektorit privat synon të sjellë perspektivën e biznesit në diskutimet mbi rritjen ekonomike dhe sistemin financiar ndërkombëtar.
Takimi i Asheville është një nga mbledhjet e fundit të mëdha financiare të G20 përpara samitit të liderëve të grupit, i cili pritet të mbahet në dhjetor në Miami.
Në këtë kuadër, Bessent përballet me një detyrë të dyfishtë: të mbrojë politikën ekonomike të administratës Trump përballë shqetësimeve mbi borxhin amerikan dhe, në të njëjtën kohë, të sigurojë mbështetje ndërkombëtare për presionin ekonomik ndaj Iranit.
