Gjermania po rishikon mënyrën se si e menaxhoi pandeminë e COVID-19. Një komision i posaçëm i Bundestagut po mbledh mendimet e ekspertëve të shkencës dhe medias për të analizuar vendimet politike, kufizimet, rolin e mediave dhe komunikimin me qytetarët. Një nga përfundimet kryesore është se gjatë pandemisë mungoi bashkëpunimi i duhur mes politikës, shkencës dhe medias.
Gjatë pandemisë u morën vendime të shumta që ndikuan drejtpërdrejt në jetën e qytetarëve, arsimimin e fëmijëve, ekonominë dhe liritë individuale. Megjithatë, sipas ekspertëve të dëgjuar nga komisioni parlamentar, në këtë periudhë pati edhe gabime serioze, përfshirë vendime që nuk u shpjeguan siç duhet dhe raste të keqpërdorimit të fondeve publike.
Shkenca dhe politika: Kush duhej të merrte vendimet?
Profesori i psikologjisë sociale, organizative dhe ekonomike në Universitetin e Erfurtit, Tilman Betsch, kritikoi mënyrën se si u ndanë përgjegjësitë mes shkencëtarëve dhe politikanëve.
Sipas tij, gjatë pandemisë nuk ishte gjithmonë e qartë se kush i merrte vendimet përfundimtare. Ai vlerësoi se politikanët në disa raste ia kaluan përgjegjësinë shkencëtarëve, ndërsa u neglizhuan ndikimet e masave kufizuese në arsim, socializimin e fëmijëve dhe ekonomi.
Betsch theksoi se në krizat e ardhshme duhet të përcaktohen objektiva të qarta, të shpjegohen vendimet dhe të përshtaten masat kur rrethanat ndryshojnë. Sipas tij, shkenca duhet të mbështetet në fakte dhe jo në hamendësime.
Kritika ndaj mediave: Informim apo propagandë?
Një nga temat kryesore të diskutimit ishte edhe roli i mediave gjatë pandemisë.
Gazetari dhe studiuesi i medias, Michael Meyen, i akuzoi mediat gjermane se në shumë raste u shndërruan në përkrahëse të politikës së vaksinimit, duke përhapur frikë dhe duke vënë në pikëpyetje legjitimitetin e dyshimeve dhe protestave.
Megjithatë, qëndrimet e tij janë të debatueshme. Universiteti Ludwig Maximilian i Mynihut e kishte akuzuar për mbështetje të lëvizjeve kundër vaksinimit dhe e pensionoi para kohe në mars të vitit 2026.
Ndërkohë, eksperti i komunikimit Marcus Maurer nga Universiteti i Mainzit vlerësoi se raportimet shpeshherë nuk ofronin kontekst të mjaftueshëm. Ai përmendi si shembull publikimin e përditshëm të numrit të viktimave nga COVID-19, pa krahasime të mjaftueshme me shkaqe të tjera të vdekjes.
Sipas tij, mungesa e kohës dhe e ekspertizës në redaksi bëri që mediat të mbështeteshin më shumë se zakonisht në informacionet e institucioneve politike dhe komunitetit shkencor.
Ekspertët pranojnë gabimet në raportimin për COVID-19
Gazetarja Korinna Henning nga televizioni publik gjerman NDR pranoi se edhe mediat kishin bërë gabime gjatë pandemisë.
Ajo theksoi se në disa raste para publikut u paraqitën mjekë dhe specialistë që nuk kishin domosdoshmërisht ekspertizën e duhur për COVID-19.
Sipas Henning, një nga mësimet kryesore është se mediat duhet të shpjegojnë më mirë mënyrën se si krijohet njohuria shkencore dhe të bëjnë dallimin mes fakteve të vërtetuara dhe hipotezave që ende nuk janë konfirmuar.
Edhe sociologu Peter Weingart vlerësoi se ekspertët jashtë fushës së mjekësisë, veçanërisht specialistët e arsimit dhe shkencave sociale, duhej të ishin përfshirë më herët në vendimmarrje.
Ai konsideron se ndikimi i mbylljes së shkollave dhe kufizimeve në jetën shoqërore nuk u trajtua me vëmendjen e duhur.
Më shumë dialog për të shmangur ndarjen e shoqërisë
Një tjetër përfundim i diskutimeve ishte se komunikimi mes politikës, shkencës dhe mediave duhej të ishte shumë më transparent.
Ekspertët theksuan se gjatë pandemisë u krijuan ndarje mes qytetarëve që mbështesnin masat dhe atyre që i kundërshtonin ato. Sipas tyre, dyshimet dhe shqetësimet e qytetarëve duhej të trajtoheshin përmes dialogut dhe jo përmes etiketimit.
Marcus Maurer tha se ekzistonin arsye legjitime pse disa njerëz nuk dëshironin të vaksinoheshin dhe se ata nuk duhej të fyheshin për këtë qëndrim. Në të njëjtën kohë, ai theksoi se edhe politikanët nuk duhet të etiketohen si diktatorë për vendimet që morën gjatë një krize të jashtëzakonshme.
Përfundimi i ekspertëve është se Gjermania duhet të nxjerrë mësime nga pandemia, veçanërisht në lidhje me transparencën, përgjegjësinë politike, komunikimin shkencor dhe rolin e mediave.
Synimi është që, në rast të një krize të ngjashme në të ardhmen, vendimet të merren me më shumë koordinim dhe të shpjegohen më mirë për publikun.
