Shtetet e Bashkuara janë të përgatitura të vazhdojnë bllokadën detare ndaj Iranit për një kohë të pacaktuar, ndërsa negociatat për një armëpushim mbeten të bllokuara. Deklarata është bërë nga sekretari amerikan i Luftës, Pete Hegseth, gjatë vizitës së tij në Panama.
Sipas tij, Marina amerikane mund të vazhdojë operacionin duke riorganizuar dhe lëvizur njësitë detare të dislokuara në rajon.
Një nga pikat më të ndjeshme të krizës është Ngushtica e Hormuzit, përmes së cilës para konfliktit transportohej rreth një e pesta e naftës dhe gazit natyror të lëngshëm në botë. Trafiku detar në këtë zonë ka rënë ndjeshëm: më 11 gusht raportohet se vetëm tetë anije kaluan nëpër ngushticë, krahasuar me rreth 130–140 anije në ditët para konfliktit.
Tensionet u përshkallëzuan edhe më tej më 13 gusht, kur dy cisterna nafte në pronësi të Kompanisë Kombëtare të Naftës së Abu Dhabit u sulmuan gjatë tranzitit. Emiratet e Bashkuara Arabe e kanë fajësuar Iranin për sulmin.
Teherani kërkon heqjen e sanksioneve
Irani, ndërkohë, ka deklaruar se Ngushtica e Hormuzit do të mbetet e mbyllur derisa të hiqen sanksionet ekonomike dhe të zhbllokohen asetet iraniane.
Situata po krijon presion të ri edhe në tregjet ndërkombëtare të energjisë. Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë ka ulur parashikimin për prodhimin global të naftës në vitin 2026, duke vlerësuar tashmë një rënie prej rreth 4.3 milionë fuçi në ditë, ose afërsisht 4 për qind.
Një konflikt i zgjatur, ndërprerja e furnizimeve dhe sulmet ndaj infrastrukturës energjetike mund të ndikojnë drejtpërdrejt në çmimet e naftës dhe karburanteve, por edhe në rritjen ekonomike globale.
Kriza tashmë nuk është vetëm një përballje SHBA–Iran: Ngushtica e Hormuzit është një arterie strategjike e ekonomisë botërore dhe çdo ndërprerje e zgjatur e saj mund të ketë pasoja shumë përtej Lindjes së Mesme.
