Bashkimi Evropian po hyn në një fazë të re sigurie, duke përgatitur një mision të ndjeshëm detar në Ngushticën e Hormuzit – një nga arteriet më kritike të energjisë në botë.
Plani që po merr formë nuk është thjesht një operacion rutinë. Është një provë serioze për kapacitetin e Evropës që të mbrojë vetveten në një botë ku garancitë tradicionale nuk janë më aq të sigurta.
Në qendër të këtij misioni do të jenë Franca dhe Mbretëria e Bashkuar, të cilat pritet të udhëheqin operacionet ushtarake me fregata dhe shkatërrues modernë, të pajisur për të përballuar kërcënimet nga dronët dhe raketat.
Kjo tregon qartë një realitet: kur puna bëhet serioze, fuqitë e mëdha marrin timonin.
Nga ana tjetër, Italia do të luajë një rol kyç në pastrimin e minave detare – një nga detyrat më të rrezikshme dhe teknike. Anijet italiane, të pajisura me dronë nënujorë dhe ekuipazhe të trajnuara në nivel NATO, konsiderohen ndër më të mirat në këtë fushë.
Kjo nuk është rastësi. Në luftën moderne, nuk fitohet vetëm me armë të mëdha, por me precizion dhe teknologji.
Ndërkohë, shumë vende të tjera evropiane janë në prapavijë. Gjermania, për shembull, ka kapacitete të kufizuara për operacione të tilla në distanca të mëdha, ndërsa vende si Belgjika dhe Holanda kanë vetëm pak njësi moderne në dispozicion.
Pra, realiteti është i qartë: jo e gjithë Evropa është e gatshme për një sfidë të tillë.
Një tjetër element kritik është struktura ligjore dhe politike e misionit. Opsioni më i mundshëm është zgjerimi i misionit ekzistues “Aspides”, por kjo kërkon koordinim të gjerë dhe përfshirje edhe të vendeve jashtë BE-së si Japonia, Koreja e Jugut, India dhe Singapori.
Kjo tregon se loja nuk është vetëm evropiane – është globale.
Por pika më delikate mbetet roli i Shteteve të Bashkuara. Evropianët po planifikojnë këtë mision duke marrë parasysh edhe një skenar që dikur dukej i paimagjinueshëm: një Amerikë më pak e angazhuar në mbrojtjen e aleatëve.
Për këtë arsye, BE-ja po përgatit edhe ushtrime strategjike (“war games”) për të simuluar situata ku duhet të mbrojë vetveten pa mbështetje amerikane.
Kjo është thelbi i gjithë historisë: Evropa po zgjohet.
Ngushtica e Hormuzit nuk është thjesht një rrugë detare – është nyja ku kalon një pjesë e madhe e naftës botërore. Çdo krizë aty godet direkt ekonominë globale.
Prandaj ky mision nuk është vetëm ushtarak. Është ekonomik, strategjik dhe politik.
